ERIK BEVAART

Erik Bevaart (geb. 1959) schrijft zelden een verhaal dat geen raakvlak heeft met muziek. Zo eenzijdig als het onderwerp dan is, zo veelzijdig is echter muziek en zodoende levert dit voor de neutrale toeschouwer verrassende keuzes op. Geen genre wordt ongemoeid gelaten; de schrijver is geen recensent, maar wil slechts de aandacht vestigen op 'vergeten' artiesten of muzikanten met een speciale gave of handicap. De kans is groter dat Bevaart een verhaal maakt over overleden muzikanten als de blinde saxofonist Rahsaan Roland Kirk en de aan een groeistoornis lijdende pianist Michel Petrucciani of aan de zesvingerige bluesgitarist Hounddog Taylor dan aan The Beatles, The Rolling Stones of U 2.

In zijn (eerste) boek '50 jaar pophistorie, blunders, jatwerk & frustratie' (2004) wordt de popgeschiedenis op een ongebruikelijke, niet chronologische wijze behandeld. Zo wordt n.a.v. 50 records deze geschiedenis vorm gegeven. Bevaart besteedt ook aandacht aan de mondiale successen van Nederlandse makelij over de jaren heen en vergelijkt de Amerikaanse, Britse en Nederlandse hitlijsten met opvallende overeenkomsten en verschillen. Dit waren tot op dat moment niet eerder in de Nederlandse media terug te vinden onderwerpen!
Ook in dit popboek komen onverwachte namen ter sprake zoals Constantijn Huijgens, Boer Koekkoek en Vincent van Gogh. Bijzonderheden van de pop- en jazzmuziek in een maatschappelijke context is datgene waar Bevaarts interesse naar uitgaat.
In 2007 verscheen de verzamelbundel 'Muziekliefhebber', 25 korte verhalen over memorabele jazz-en popconcerten. Hierin wordt Bevaart bijgestaan door o.a. Hans Waterman, Chris Dekker, Hans van den Heuvel, Karel Kanits en Janneke Riplet